ممانعت از پذیرش مددکاران اجتماعی در دانشگاه ها بدون آزمون علمی و مصاحبه

احمدعلی جبارزادهبنام خدا

جناب آقای دکتر فرهادی ،  وزیر محترم علوم ، تحقیقات وفناوری

سلام علیکم

نیم قرن پیش ، حرفه مددکاری اجتماعی در این دیار متولد شد. در این سالها این علم و حرفه با فراز و نشیبهایی در خدمت افراد ، گروهها و جامعه قرار گرفت و تلاش کرد تا با توانمندسازی افراد آسیب دیده ،  نقشی در کاهش رنجهای انسانی داشته باشد. بی شک جنابعالی بهتر از بنده می دانید که در گذر ایام علیرغم رشد جامعه ، همپای آن و شاید جلوتر از آن با آسیبهای فردی و اجتماعی نو ظهوری روبرو بوده ایم که مددکاران اجتماعی از پیشگامان رویارویی با این  آسیبها بوده وهستند. در این عرصه سایر حرفه های یاورانه فعال در کشور هم دست به تلاش زدند . اما مددکاران اجتماعی بعنوان پیشقراولان مبارزه با دردها و آسیبها ی جامعه ، نه فقط با پشت میز نشینی که در میدان تحقیق و پژوهش، در کار با کودکان کار و خیابان ، قربانیان فقر و روسپیگری ، اعتیاد ، زنان و کودکان آسیب دیده ، بیماران صعب العلاج ، زنان سرپرست  خانواده ، خانواده زندانیان و ساکنین سکونتگاههای غیر رسمی  و محلات فقیر نشین و … به ایفای نقش پرداختند.

در چنین وادی سهمناکی که بازیگران می بایست به تحصیلات ، تخصص و تجربه کاملا حرفه ای برای رویارویی بمنظور پیشگیری و درمان مجهز و مسلط باشند ، چند صباحی است که شاهد اتفاق عجیبی هستیم  : پذیرش دانشجویان مددکاری اجتماعی در دانشگاههای جامع علمی کاربردی بدون آزمون و بدون مصاحبه !!! این به چه معناست ؟ آیا همه داوطلبان الزاما صلاحیت ورود به این عرصه چالش برانگیز را دارند؟ یا عرصه چالش برانگیز نیاز به بازیگران حرفه ای و متخصص ندارد؟! چه استدلالی در پشت این سهل انگاری خطرناکی نهفته است ؟! کمی دقت و کمی تعمق نشان می دهد که محصول چنین غفلت و سهل انگاری جز شدت گرفتن آسیبها و بیماریهای اجتماعی و رنج دوران چیز دیگر نخواهد بود!

آقای وز یر !  مددکار اجتماعی مهندس اجتماعی  است . اگر مهندسی صلاحیت آنرا نداشته باشد معمار بنایی خواهد بود که ویرانه ای بلاخیز خواهد شد. مددکار اجتماعی درمانگر است و اگر درمانگر توان درمان را نداشته باشد خود خالق بیماری خواهد شد. مددکار اجتماعی یک آموزشگر و راهبر است و وقتی صلاحیت ورود به این عرصه را نداشته باشد جامعه نیازمند را به جهالت و تاریکی خواهد کشاند!!!

اجازه ندهید در مجموعه موثر و کاربردی شما چنین اجحافی بر جامعه و دردمندان این دیار برود . بی شک دود این آتش در آینده نزدیک چشمها را خواهد سوزاند. اما اجازه بدهید پیشگیری شود تا به هزینه گزاف به درمان نپردازیم و جامعه را گرفتار این غفلت نسازیم.

بعنوان عضوی کوچک از جامعه بزرگ مددکاری اجتماعی تقاضا دارم ترتیبی اتخاذ فرمایید تا پذیرش دانشجو در این حرفه بر مبنای گزینش علمی و شخصیتی صورت گیرد .

احمدعلی جبارزاده مددکار اجتماعی زمستان ۹۳

TwitterGoogle+FacebookShare

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *